درسنامه آموزشی عربی کلاس هشتم

اَلْمُعْجَم (27 کلمهٔ جدید)

آخَرینَ: دیگران	أحَبََّ: دوست داشت أُحِبُّ: دوست دارم تحُِبُّ: دوست داری
أُریدُ أَنْ أَذْهَب: می‌خواهم که بروم	أَصحابُ الْمِهَن: صاحبان شغل‌ها
أُنْصَحُکَ أَنْ تَذْهَب: تو را نصیحت می‌کنم که بروی	بلِاد: کشور، شهرها «مفرد: بَلَد»
بَیْع: فروش	تَقَدُّم: پیشرفت
تَهیِئة: تهیه	خال: دایی
خُبْز: نان	ریاضَة: ورزش «ریاضیّ: ورزشکار»
سَیّارَةُ الْأُجرَةِ: تاکسی	صارَ: شد سَوفَ أَصیرُ: خواهم شد
طِبُّ الْعُیون: چشم پزشکی	عَمّ: عمو
عَنْ: دربارۀ، از	عَیْن: چشم، چشمه «جمع: عُیون»
فَحَصَ: معاینه کرد	قاطِع: بُرنده
لاأَدری: نمی‌دانم	مَتیٰ: چه وقت
مَرْضَی: بیماران «مفرد: مَریض»	مَرَّة: دفعه
مُستَقبَل: آینده	مِهْنَة: شغل «جمع: مِهَن»
نَصِلُ: می‌رسیم «وَصَلَ: رسید»

نَصِّ الدَّرسِ: مِهْنَتُکَ فِی الْمُستَقبَلِ

شغل شما در آینده

دَخَلَ الْمُدَرِّسُ فی الصَّفِّ وَ قالَ: «دَرسُ الْیَومِ حَولَ مِهْنَةِ الْمُستَقبَلِ.» فَسَأَلَ أَیَّ مِهنَةٍ تُحِبُّ؟
معلم وارد کلاس شد و گفت: «درس امروز درباره (پیرامون) شغل آینده است.» سپس پرسید چه (کدام) شغلی را دوست داری؟

صادقٌ: أنَا أُحِبُّ الزِّراعَةَ. لِأَنَّها عَمَلٌ مُهِمٌّ لِتَقَدُّمِ الْبِلادِ. سَوفَ أَصیرُ مُهَندِساً زِراعیّاً.
صادق: من کشاورزی را دوست دارم؛ زیرا برای پیشرفتِ کشور کاری مهم است. من مهندس کشاورزی خواهم شد.

ناصِرُ: أنَا أُحِبُّ بَیْعَ الْکُتُبِ؛ لِأَنَّ الْکُتُبَ کُنوزٌ و قالَ رَسولُ اللّهِ عَنْها: «اَلْکُتُبُ بَساتینُ الْعُلَماءِ.»
ناصر: من کتاب‌فروشی (فروختن کتاب) را دوست دارم، زیرا کتاب‌ها گنج هستند. فرستاده خدا درباره‌اش گفته است: «کتاب‌ها، باغ‌های دانشمندان هستند.»

قاسِمٌ: سَأَصیرُ مُختَرِعاً وَ سَوفَ أَصْنَعُ جَوّالاً جَدیداً.
قاسم: مخترع خواهم شد و تلفن همراه جدیدی خواهم ساخت.

منصورٌ: أنَا أُحِبُّ الرّیاضَةَ. أنَا لاعِبٌ مُمتازٌ فی کُرَةِ الْقَدَمِ.
من ورزش را دوست دارم. من در فوتبال بازیکنی ممتاز هستم.

أمینٌ: أنَا أُحِبُّ طِبَّ الْعُیونِ. سَوفَ أَصیرُ طَبیباً لِخِدمَةِ النّاسِ.
من چشم پزشکی را دوست دارم. برای خدمت به مردم پزشک خواهم شد.

الطُّلّابُ ذَکَروا أَصحابَ الْمِهَنِ کَالْمُدَرِّسِ وَ الْخَبّازِ وَ الشُّرْطیِّ وَ الْحَلْوانیِّ وَ الْبائِعِ وَ الْمُمَرِّضِ وَ الْحَدّادِ وَ غَیْرِهِمْ.
دانش‌آموزان صاحبان شغل‌ها را ذکر کردند مانند: معلم، نانوا، پلیس، شیرینی فروش، فروشنده، پرستار، آهنگر و غیره این‌ها.

الْمُدَرِّسُ: ما هوَ هَدَفُکُم مِنِ انْتِخابِ الشُّغلِ؟
معلم: هدفتان از انتخاب شغل چیست؟

عارفٌ: خِدمَةُ النّاسِ. لِأَنَّ کُلَّ واحِدٍ مِنّا بِحاجَةٍ إلَی الْآخَرینَ.
عارف: خدمت به مردم. زیرا هر یک از ما به دیگران نیازمند است.

الْمُدَرِّسُ: أَیُّ شُغلٍ مُهِمٌّ؟
معلم: کدام شغل مهم است؟ 

حامِدٌ: کلُُّ مِهنَةٍ مُهِمَّةٌ وَ الْبلِاد بِحاجَةٍ إلَی کُلِّ الْمِهَنِ.
حامد: هر شغلی مهم است و کشور به همه شغل‌ها نیازمند است.

الْمُدَرِّسُ: عَلَینا بِاحْتِرامِ کُلِّ الْمِهَنِ.
معلم: ما باید به همه شغل‌ها احترام بگذاریم.

قالَ رَسولُ اللّهِ (ص): «خَیْرُ النّاسِ أَنفَعُهُم لِلنّاسِ»
فرستاده (پیامبر) خدا فرموده است: بهترین مردم کسی است که به دیگران سود برساند.

التَّمارین

اَلْأَربَعینیّات